Op weg naar de Gallo-Romeinse tempel passeert men een grafveldje. Deze lagen altijd aan een belangrijke weg buiten het dorp. In die tijd werd er ook al op verschillende manieren begraven. De crematiegraven bevatten een urn met de as van de overledenen en wat grafgiften. In latere tijden werden mensen zonder eerst gecremeerd te worden begraven of neergelegd in een grote stenen kist, een sarcofaag. Deze stond soms boven de grond en werd soms ook in een grafhuisje gezet. Zulke sarcofagen zijn in en rond Millengen ad Rijn gevonden. Het grafveld uit grafheuveltjes, het urnenveldje en wat gedenkstenen, waaronder een replica van de bij Herwen gevonden grafsteen van een Bataafse soldaat en een in Millingen gevonden altaarsteen die de geleifden van Mucronia Marcia herdenkt.
De bescheiden Gallo-Romeinse tempel, een reconstructie van een opgraving bij Elst. Hier kan op geregelde tijden een bezoek aan een ceremonie worden gebracht. Staande in het door een palissade omsloten tempelhof wordt voedsel bereid in kleine veldovens en uitgedeeld, een symbolisch deel ervan wordt als rookoffer richting de goden gezonden. De geur van wierook ringelt op uit het offervat om de goden gunstig te stemmen bij het vragen van of bedanken voor een gunst of bescherming. De tempel is gewijd aan de godin Rufia Materna. Af en toe komen soldaten en bewoners langs om raad te vragen bij een belangrijke beslissing.
